ความสำคัญ ตำราคอมมิวนิสต์ส่วนใหญ่ในคริสต์ศตวรรษที่ 19 และในคริสต์ศตวรรษที่ 20 จะพูดถึงธรรมชาติของการปฏิวัติที่ลัทธิมาร์กซิสต์ได้พยากรณ์ไว้แล้วนี้ ปัญหาสำคัญที่นำมาถกเถียงกันก็คือว่า เมื่อถึงตอนต่อสู้ของชนชั้นนี้ จำเป็นต้องใช้วิธีรุนแรงเข้าโค่นล้มรัฐบาลเดิมเท่านั้น หรือว่าสามารถทำได้โดยสันติวิธีด้วยกระบวนการทางประชาธิปไตย นักทฤษฎีคอมมิวนิสต์ส่วนใหญ่แล้วได้ให้การรับรองว่า การปฏิวัติด้วยวิธีการรุนแรงนี้เป็นความชอบธรรม และเป็นวิธีการจำเป็นเพื่อให้สามารถบรรลุถึงขั้นตอนสังคมนิยมได้ แต่ไม่มีนักทฤษฎีคอมมิวนิสต์คนใดประกาศว่า สงครามที่รัฐคอมมิวนิสต์ทำกับรัฐประชาธิปไตยเป็นยุทธศาสตร์ที่เหมาะสมหรือมีประโยชน์ พวกผู้นำคอมมิวนิสต์นับตั้งแต่ วี.ไอ.เลนิน จนถึง มิคาอิล กอร์บาชอฟ ได้ให้ทรรศนะไว้ว่า "การปฏิวัติไม่สามารถส่งออกได้" แต่จะต้อง "เป็นผลจากเงื่อนไขในท้องถิ่นนั้นเอง" และว่าในความหมายของลัทธิมาร์กซิสต์นั้น สถานการณ์ภายในสังคมต่าง ๆ ก็จักต้อง "สุกงอมพร้อมที่จะปฏิวัติ" อย่างไรก็ดี พวกผู้นำโซเวียตเห็นว่าการให้การสนับสนุนแก่กลุ่มปฏิวัติต่าง ๆ ในรัฐอื่น ๆ เป็นความชอบธรรมเพราะว่าเมื่อรัฐทุนนิยมก้าวหน้าต่าง ๆ ได้ส่งออกการต่อต้านการปฏิวัติเพื่อป้องกันมิให้เกิดผลตามธรรมชาติของการต่อสู้ของชนชั้นอยู่อย่างนี้ พวกคอมมิวนิสต์ก็มีหน้าที่ที่จะต้องให้การสนับสนุนแก่กองกำลัง "ก้าวหน้า"ที่ทำการต่อสู้อยู่นั้น
===============================
No comments:
Post a Comment